Przygotowanie próbek do analizy składu aminokwasów
Hydroliza białek jest procesem ich rozkładu, który zachodzi podczas ogrzewania białek wraz z dodatkami do których należą: woda, kwas siarkowy (VI) lub chlorowodorowy. Produktem hydrolizy białek są aminokwasy.
Hydrolizę białek można przeprowadzać na jeden z trzech sposobów:
• w wyniku hydrolizy kwasowej, która polega na ogrzaniu białka w roztworze chlorowodoru HCl posiadającym stężenie 2 mol albo w roztworze kwasu siarkowego H2SO4 posiadającego 4 mol przez okres od 18 do 24 h. Warunki te pozwalają na całkowity rozkład tryptofanu.
• w hydrolizie zasadowej ogrzewane jest białko z wodorotlenekiem sodu NaOH posiadającym stężenie 2 mol. Metody tej praktycznie się nie stosuje, ponieważ niszczy całkowicie treoninę, argininę oraz cysteinę.
• w hydrolizie enzymatycznej żaden z aminokwasów nie niszy się. Wadą jest powolność tego procesu i długi czas w jakim odbywa się depolimeryzacja białka. Hydrolizę enzymatyczną stosuje się do określania sekwencji białek.
Tutaj przychodzą nam z pomocą nowoczesne techniki mikrofalowe, które znacznie przyspieszają proces hydrolizy z zachowaniem jej skuteczności i odtwarzalności. W zależności od typu i wielkości próbek, które chcemy poddać rozkładowi mamy możliwość zastosowania dwóch typów hydrolizy kwasowej: w kwasie lub w jego oparach.
Hydroliza białek jest procesem ich rozkładu, który zachodzi podczas ogrzewania białek wraz z dodatkami do których należą: woda, kwas siarkowy (VI) lub chlorowodorowy. Produktem hydrolizy białek są aminokwasy.
Hydrolizę białek można przeprowadzać na jeden z trzech sposobów:
- w wyniku hydrolizy kwasowej, która polega na ogrzaniu białka w roztworze chlorowodoru HCl posiadającym stężenie 2 mol albo w roztworze kwasu siarkowego H2SO4 posiadającego 4 mol przez okres od 18 do24 h. Warunki te pozwalają na całkowity rozkład tryptofanu.
- w hydrolizie zasadowej ogrzewane jest białko z wodorotlenekiem sodu NaOH posiadającym stężenie 2 mol. Metody tej praktycznie się nie stosuje, ponieważ niszczy całkowicie treoninę, argininę oraz cysteinę.
- w hydrolizie enzymatycznej żaden z aminokwasów nie niszy się. Wadą jest powolność tego procesu i długi czas w jakim odbywa się depolimeryzacja białka. Hydrolizę enzymatyczną stosuje się do określania sekwencji białek.
Hydroliza białek jest procesem ich rozkładu, który zachodzi podczas ogrzewania białek wraz z dodatkami do których należą: woda, kwas siarkowy (VI) lub chlorowodorowy. Produktem hydrolizy białek są aminokwasy.
Hydrolizę białek można przeprowadzać na jeden z trzech sposobów:
• w wyniku hydrolizy kwasowej, która polega na ogrzaniu białka w roztworze chlorowodoru HCl posiadającym stężenie 2 mol albo w roztworze kwasu siarkowego H2SO4 posiadającego 4 mol przez okres od 18 do24 h. Warunki te pozwalają na całkowity rozkład tryptofanu.
• w hydrolizie zasadowej ogrzewane jest białko z wodorotlenekiem sodu NaOH posiadającym stężenie 2 mol. Metody tej praktycznie się nie stosuje, ponieważ niszczy całkowicie treoninę, argininę oraz cysteinę.
• w hydrolizie enzymatycznej żaden z aminokwasów nie niszy się. Wadą jest powolność tego procesu i długi czas w jakim odbywa się depolimeryzacja białka. Hydrolizę enzymatyczną stosuje się do określania sekwencji białek.
